Karadenizin İncisi

Batı Karadenizin İncisi Akçakoca

Düzce’nin deniz kıyısı, Ankaralıların yıllar önce ki ilk tatil keşif yeri, Karadeniz’in doğal yapısı ile ilgi çeken şirin ilçesi
Denizi, kumu, gün batımı, sivil mimari örneği yapıları, dağ çileği, fındıkları ile hafızalarda iz bırakan Akçakoca, kilometrelerce uzanan plajları, yemyeşil bitki dokusu, tarihi kalesi, mağaraları, şelaleleri, yaylaları, güler yüzlü insanları, yöresel ağız tatları ile hayranlık uyandırıyor.
1950-55 yıllarında tatil merkezi olma özelliğini öne çıkarmaya başlayan ilçeye güzel bir yol ile giriyorsunuz.
İlçe merkezinde sizi, eşine benzerine rastlanmayacak mimaride modern bir cami karşılıyor. Görkemli yapı çevresi alışveriş merkezi olarak ilçenin odak noktası olurken çevre düzenlemesi, yeşil saha ve park alanları dikkat çekiyor. Son yıllarda yapılmış olan saat kulesi ve onu aynı meydanda oturup rahatça seyretme dinlenme imkânı sunan araba tekerlekli estetik banklar göz okşuyor.

        Meydandan sahil boyunca ilerliyor, kâh kağnı arabası tekerlekli banklarda oturup balıkçı barınağını seyrediyor, kâh dalgakıran üzerinde gezinti, yürüyüşlerine çıkarak Merkez Camii siluetli Akçakoca’yı bir de denizden seyredebiliyorsunuz. Sahil boyunca dikkat çeken bir başka özellik ise köylerde mısır koçanlarını saklamak, depolamak için yapılmış ahşap kulübelerin çeşitli örnekleri kafe olarak kullanılıyor olması. Etrafına açılan renk ahenk güneşlikler altında Karadeniz’in sahil kesimini zevkle seyredip, serinleticilerini veya çaylarını yudumlayanlar farklı bir yörede olduklarını hissediyorlar. Akçakoca’nın sahil boyunca uzanıp, kaliteli hizmet veren restoran ve mola yerlerinin bulunduğu, asırlık çınarların sıralandığı gölgeli cadde yazın turist yoğunluğunun artması nedeniyle araç trafiğine kapatılıp gezinti ve yürüyüş alanı olarak değerlendiriliyor.

       İlçede Osmangazi, Konuralp Bey, Akçakoca Bey, heykelleri dışında çeşitli simgesel anıtlar, çiçek havuzları ve kent mobilyaları görülüyor. Testilerden yapılmış bir kompleks, çiçekler arasında çeşitli aslan, tavşan gibi hayvan figürleri, fındık heykelleri, köylerde, kırsal alanlarda kullanılan çeşitli tarım araçları, arabalar, balkon tırabzanları, süslü köprücükler dikkat çekiyor. Bir zamanlar kumsal olup yapılan düzenleme ile kıyısına set çekilen, iskele yapılan balıkçı barınağı ise Karadeniz balıkçılarının canlı renklere olan düşkünlüğünü yansıtırcasına liman içini renklendiriyor.

        Gün boyu barınağa giriş çıkış yapan tekneler, ağlarını, onaran balıkçılar, Akçakoca’nın fotoğrafları çekmeye, tablosunu yapmaya özendiriyor. Sabahın erken saatlerinde güne başlayan Akçakoca’da sahil bankalarından birine oturup limanı seyre koyulduğunuz zaman balıkçılar, tekne reisleri hatta tüm liman içinde çalışanların büyük bir dayanışma içinde yardımsever olduğunu görüyorsunuz. Eğer o gün denize bir tekne inecekse veya karaya çıkarılacaksa her kez elinde ki işi bırakıp yardıma koşuyor. Adeta tek vücut olan barınak halkı yaptığı küçük bir toplantıyla iş bölümü yapıp başlıyorlar tekneyi kaydıracakları ağaç gövdelerini getirmeye, tekne altına dizilen yuvarlak gövdeli keresteler bir güzel yağlanıyor, tekne her iki yanından kalın halatlar sıkıca bağlanıyor, o halatlar çarklı makineye kilitleniyor. Tekneyi dik tutan, besleme görevli mertekler çekiliyor ve başlıyorlar tek komutla yüklenmeye.

       Tekne büyük, daha çok güç, el istiyor, düğümler zorlanıyor, burundan kalaslarla kaldıraç yapılıyor. Karadeniz insanının azmi, imanı karşısında daha fazla diretemeyen tekne, itiş kakış ve güç gösterisi arasında sulara kavuşuyor. Tabii bu kavuşma sırasında komutlar, sesler, espriler birbirine karışıyor. “boş koy, haydaaa, bırak gelsin, hoooppp, ip çözilıy, ip çözilıyyy!… Sahile açılan tüm sokaklar, açık hava kahveleri, butikler, hediyelik eşya dükkânları ile huzurlu bir çarşı görünümü sergilerken biz Akçakoca merkezinden ayrılıyor ve Batıya doğru 3 km yol alarak tarihi kaleye uzanıyoruz.

Kalenin Batısı ve Doğusunda bulunan plajlar ve kale etrafında bulunan çay bahçesi sayesinde kale hiç yalnızlık çekmiyor. Konumu itibariyle yıl boyunca ziyaretçi akınına uğrayan kale moloz taşlarla bir burun üzerine inşa edilmiş. Kesin kanıt olmamakla beraber Cenevizliler tarafından yapıldığı söylenen kale günümüzde mesire yeri olarak kullanılıyor. Gerçekte Selçuklulardan kalma olan, Osmanlılar tarafından onarılmış, Cenevizlilere karşı kullanılmış diyenlerde bulunuyor. Giriş kapısı yanında bir kulesi olup, deniz tarafı duvarları yıkılmış olan kale içinde bir su sarnıcı yer alıyor.

    Çevresinde bulunan ağaçların her yıl biraz daha uzaması sonucu pek fazla görünen kısmı kalmayan kalenin içi ise, denizi, plajları tepeden görebilen bir tür seyir terası konumuna sahip. Çeşitli kademelere yerleştirilmiş olan masalara küçük patikalarla ulaşılıyor. Yaz aylarının sıcağında serin hava ile denizden gelen esintiyle, karayel rüzgârlarıyla serinleyip piknik yapabiliyorsunuz. Kale girişinde alkollü içki satışının yasak olduğunu belirten uyarı levhası da bulunuyor! Kalenin eteğinde yer alan geniş otopark alanına araçlarını park eden ziyaretçi ve piknikçiler gün boyu huzur içinde kale atmosferini yaşayabiliyorlar.
Kalenin sağı ve solunda iki küçük koy ve kumsallı plajlar yer alıyor. “Yalıyarlar” olarak isimlendirilen plaj, baklava misali kat kat dizilmiş kaya oluşumu ile dikkat çekiyor.

    Kıyı boyunca yer alan mağaralar barındırması nedeniyle fok kayaları olarak da adlandırılıyor. Diğer plaj ise daha uzun kumsalı, sahile gelenlerin ihtiyaçlarını karşılayacak üniteleri ile rağbet görüyor. 30 km lik kıyı bandına sahip Akçakoca da Martı, Tersane, Bulaklı, Köy Hizmetleri, Değirmenağzı, Çınaraltı ve Çuhallı Çarşı plajları ilçe merkezi içinde oluşları nedeniyle daha fazla konuk ağırlarken, sakin yer arayanların tercihi ise Çayağzı, Kumpınar, Akaya Köyü, Edilli Ağzı Plajı, Melenağzı Köyü Plajı, Karaburun Köyü ve Plajları oluyor.

Akçakoca merkezinden ve hastane arkasında bulunan rampadan yukarı çıkarak bu defa Yukarı Yeni Mahalleyi geziyoruz.
Çoğunluğu iki katlı olan evlerde belirgin özellik sıvasız cepheler oluyor. Ahşap karkaslar arasına kırmızı tuğla kullanımıyla duvarları örülen evler, sokak çıkmaları, ahşap cumbaları, bahçe içi konumları ve yerleşimleri ile beğeni toplarken aklınızı çeliyor. Öncelikle kafanızda daha tabloyu görür görmez bir beyin fırtınası başlıyor. Buranın Safranbolu’dan, Beypazarı’ndan, Mudurnu’dan, Taraklı’dan eksiği yok fazlası var demeye başlıyorsunuz, sonra her gördüğünüz ev başka projeler üretmenize neden olacak güzellikler sergiliyor. Bir defa kale içi evleri gibi içi içe yapılmamışlar, sonra hepsi bahçeli ve içinde yaşayanların bakımı ve zevk sahibi oluşları nedeniyle çiçekleri coşmuş. Belli ki evleri saran asmalar, bahçelerden fışkıran orkideler, zambaklar, güller ve ismini bilmediğim tüm çiçekler burada bulunmaktan memnun ve mutlu. Ahşap kapıları, el dokuma perdeleri, köyün temiz havası, kokusu, sessizliği ve huzurlu oluşu, sakinlerin misafirperver ve yakın davranışları.

    Ah şurada birkaç ev butik otel olsa, şu bahçede oturup ağaç altında bir köy kahvaltısı yapsam, kitabımı okusam, ne deniz ararım, ne kent hayatı dedirtiyor. Her turist gibi makinenizi boynunuza takıp başlıyorsunuz ara sokaklara dolaşmaya. İçinizde yıllardır burada yaşamış gibi bir kanıksama başlıyor. Bazen bir kapı tokmağı, bazen çatı katına saklanmış minicik bir oda, bazen güler yüzlü bir çocuk film sarfiyatınızı artırıyor. Dallarında kırmızı küpe gibi sallanan meyveleriyle kiraz ağaçlarını, yerlere dökülen ballı dutları ve birçoğu meçhul akıbetini bekleyen terk edilmiş evleri gördükçe birbiri ardına ahh çekiyorsunuz. Denizden, uzak tatil yapılabileceğine kendinizi inandırıyorsunuz.

   Yapılacak tek şey bir yerden başlamak, önce bir tane örnek yapılsa sonra arkası mutlaka gelecek bu mutluluk yayılacaktır düşüncesiyle, aklınızı, gönlünüzü Yukarı Yeni Mahallede bıraka bıraka ayrılıyorsunuz. Buraya mutlaka tekrar geleceğim, sevdiğim birini getirip ona da göstereceğim demek geliyor içinizden. Akçakoca bittimi derseniz tabi ki hayır. Şimdi Biraz daha çapı genişletiyor bir başka mesire alanı olup içinden bir dere geçen anıtlaşmış çınar ağaçlarının etrafı şemsiye gibi kapattığı, neredeyse güneşli bir alanın kalmadığı Evliya Cami Mesire Yeri’ne. Mesire alanı içinde dere kenarına konmuş bir değirmen paleti suyun hızıyla dönüyor. Dere üstünde bir köprü, piknik masaları ahşap terasları olan bir kır lokantası, oyun bahçesi, salıncaklar falan filan. Mesire alanının uzak köşesinde eski çağlarda darphane olarak kullanılmış bir yapının kemerli odaları kalıntıları yer alırken, bir başka uç köşede son yıllarda yapılmış beton bir cami yer alıyor. Caminin tam arkasında ise “Eskici Secaaddin Türbesi” bulunuyor. Türbenin her iki başında bulunan işli mezar taşları arasında uzun iki uzun ağaç gövdeleri boyunca gökyüzüne yükseliyor. Mesire yerinin dini bölümü nedeniyle ziyaretcileri de ortama uyum gösteriyorlar.
Yeşille mavinin içi içe geçtiği Akçakoca sahilleri genellikle aşırı sıcaktan bunalanları ağırlarken, ilçede çeşitli aktivitelere katılma, gezilip görülmeye değer, birçok güzellik bulunuyor. İsteyenler orman içinde doğa yürüyüşleri yapabiliyor veya mağaraları görebiliyor.
Gözün alabildiğince uzanan geniş, bakir kumsallı plajlar, gerisinde kamp alanları, ekonomik fiyatlı kır lokantaları, gölgeli piknik alanları ilk dikkat çeken özellik olarak görünüyor. Bir zamanlar başta Alman turistler olmak üzere karavan ve çadır turizmin en gözde tatil yerlerinden biri olan Karaburun, günümüzde daha ziyade yerli turistlere hizmet veriyor. Köy meydanına gelince ortama çok çabuk alışıyor, her yeri bir çırpıda görebiliyorsunuz. Uzun boylu ağaçlar altında ki minik parkta dinlenme molası verirken, her iki yana uzanan kumsal denize girenleri ağırlıyor. Açıklarda insana dost yunus balıkları sırt yüzgeçlerini göstererek çeşitli oyunlar yaparken ilgi odağı olup, sahillerin güvenli olduğu konusunda mesaj veriyorlar.

     100 metre boyunca sığ olan deniz, dalga olsa bile yüzenleri olumsuz etkilemiyor. Geniş alanda kamp yerleri, diskotek, bar, çay bahçesi, iki içkili, bir içkisiz lokanta, gelişmiş olan ev pansiyonları ihtiyaçları  karşılamaya yetiyor. Mayıs ayında başlayan mevsim Kasım ayına dek tatil izni veriyor. Karaburun sahilinde denize paralel devam ettiğimiz yolun sonunda Melenağzı Köyü ile karşılaşıyoruz. B.Melen Çayının denize kavuştuğu bu bölgede, balıkçı tekneleri canlı renkleriyle, toprak renkli çaya renk katıp süslüyorlar. Dokuz Değirmen köyünden başlayan rafting katılımcılarının bitiş noktası olan Melenağzı mevkiinde bulunan köprü, çayın her iki yanını ve çevreyi seyir için imkan verirken, piknik yapmaya elverişli alanlar, pansiyon ve bahçeler göz okşuyor. Yöre halkı fındıkçılıkla uğraşıyor ve balıkçılıkla geçinenler uygun yerlere bıraktıkları ağlara az da olsa kefal balıkları doluyor.

Ceneviz Kalesi

Ceneviz Kalesi

Kalenin batısı ve doğusunda bulunan plajlar ve kale etrafında bulunan çay bahçesi sayesinde kale hiç yalnızlık çekmiyor. Konumu itibariyle yıl boyunca ziyaretçi akınına uğrayan kale moloz taşlarla bir burun üzerine inşa edilmiş.
 
Kesin kanıt olmamakla beraber Cenevizliler tarafından yapıldığı söylenen kale günümüzde mesire yeri olarak kullanılıyor. Gerçekte Selçuklulardan kalma olan kale, Osmanlılar tarafından onarılmış, Cenevizlilere karşı kullanılmış diyenler de bulunuyor.
 
Giriş kapısı yanında bir kulesi olup, deniz tarafında duvarları yıkılmış olan kale içinde bir su sarnıcı yer alıyor. Çevresinde bulunan ağaçların her yıl biraz daha uzaması sonucu pek fazla görünen kısmı kalmayan kalenin içi ise, denizi ve plajları tepeden görebilen bir tür seyir terası konumuna sahip. Çeşitli kademelere yerleştirilmiş olan masalara küçük patikalarla ulaşıyor.

Yaz aylarının sıcağında denizden gelen poyraz esintiyle, serin bir piknik yapabiliyorsunuz burada. Kale girişinde alkollü içki içmenin yasak olduğunu belirten uyarı levhaları da bulunuyor! Kalenin eteğinde yer alan geniş otopark alanına araçlarını park eden ziyaretçi ve piknikçiler gün boyu huzur içinde kale atmosferini yaşayabiliyorlar.

Kalenin sağı ve solunda iki küçük koy ve kumsallı plajlar yer alıyor. “Yalıyarlar” olarak isimlendirilen plaj, baklava misali kat kat dizilmiş kaya oluşumu ile dikkat çekiyor. Buranın diğer bir adı da  Fok Kayaları.

Diğer plaj ise daha uzun kumsalı, sahile gelenlerin ihtiyaçlarını karşılayacak üniteleri ile rağbet görüyor. 30 km.lik kıyı bandına sahip Akçakoca’da Martı, Tersane, Bulaklı, Köy Hizmetleri, Değirmenağzı, Çınaraltı ve Çuhallı Çarşı Plajları’nın ilçe merkezi içinde olmaları nedeniyle daha fazla konuk ağırlarken, sakin yer arayanların tercihi ise Çayağzı, Kumpınar, Akkaya Köyü, Edilli Ağzı Plajı, Melenağzı Köyü Plajı, Karaburun Köyü Plajı oluyor.

Düzce Şifalı Su

Düzce Şifalı Su

Su içip şifa bulunur mu? Akçakoca’da bulunuyor. İlçeye Düzce’den gelirken 17. km.deki rampada günün her saatinde bir kalabalık göze çarpıyor. Yol kenarında kurulmuş bir tesisin önündeki bir depodan tevzi edilen altı musluktan su akıyor.  istisnasız tüm araçlar bu sulardan içebilmek için mola veriyor, içebildikleri kadar içenler beraberlerinde getirdikleri veya oradan satın aldıkları su bidonlarını dolduruyorlar.
 
Su şöhretini şifalı olarak yapmış, mola yeri şifalı su olarak tanınıyor, otobüs şoförleri burada su molası vermezler ise itiraz ediliyor, bidonlar, pet şişeler dolana dek bekleniyor.
Bir bakıyorsunuz tırlar yanaşıyor, bir bakıyorsunuz, yüklü kamyonlar, 4 x 4 araçlar, motosikletler, hafta sonu yoğunluk yaşanıyor!

 
Şifalı suyun kireç oranının sıfır olduğunu, bebekler ve gelişmekte olan küçük çocuklar için makbul sayılmasa da yetişkinlerin bu suya bayıldıklarını söylüyorlar. İl Sağlık Müdürlüğü tarafından 15 günlük periyodik bakımlarla tahlil yapıldığını, suyun sadece Düzce depreminde tedbir olarak 3 gün kapatıldığını, herhangi bir karışım, sızıntı olmadığı görülünce de tekrar kullanıma açıldığını belirtiliyorlar.

Su, memba çıkışından itibaren gün yüzü görmüyor, havayla temas etmediği için de bakteri ihtiva etmiyor. Yaz, kış aynı ısıyı koruyor.

 
Çeşmenin yanında,  altında yöresel ürünlerin satıldığı alışveriş dükkanı ile üstünde lambri kaplı bir lokanta yer alıyor. Buzdolabından görerek seçtiğiniz  etleri kiloyla satın alıyor, çimler üzerine kurulmuş özel kamelyalarda mangalda pişirip bir güzel yiyorsunuz. Lokantanın arkasında da  tertemiz bir hava akımına sahip bir de piknik alanı yer alıyor. Et yerine canlı alabalık havuzundan seçim yapmak da olası. Bahçenin içinde dekoratif görünümlü su değirmeni bulunuyor, çarkı döndükçe su sesiyle dinleniyorsunuz.
 
Yemek için vakti olmayanlar, ince belli bardaklarla şifalı suyla yapılmış tavşankanı çayları yudumluyor.

Hediyelik eşya tezgâhından sepetler, bahçe heykelleri, kiremit, toprak güveçler, beşik, tahta kaşık, oklava, sini, sofra, merdane gibi ağaç ürünler alıyorlar. Tesisin fırınında köy ekmeği de gözler önünde yapılıyor.
Şifalı Su tesisleri yıl boyunca açık, 24 saat aralıksız hizmet veriyor.

Fakıllı Mağarası

Fakıllı Mağarası

Akçakoca’nın Fakıllı Köyü’nde bulunan Fakıllı Mağarası’na gitmek için Çuhallı çarşısından, itfaiye ve cezaevi güzergâhını takip ederek çevre yolu köprüsü altından geçerek köy merkezine ulaşılıyor.
 
Cami yanından ilerleyip kahveyi geçince aracı bırakıp sağ yokuşu gösteren amatör tabela doğrultusunda iniyorsunuz. Mağara girişinin sağ üst bölümde mağarayı aydınlatan şalter bulunuyor.
 
Mağaranın bekçisi yok. Bu nedenle şalteri far ederseniz, mağarayı aydınlatıp gezebilirsiniz. 15 m.lik bir girişin ardından ıslak, hatta su akan engebeli zeminde yürüyor, eğiliyor, bazen de ördek yürüyüşü yaparak galeriden galeriye geçiyorsunuz. 150 m.si gezilen mağarada bulunan sarkıt ve dikit oluşumlarıyla hayranlık topluyor.

Beyaz oda denilen sütunların bulunduğu oluşumlar ilgi çekiyor.  Uzunluğu 1500 m. olan mağaranın tamamı gezilemiyor, yetkililerin  ilgisine ihtiyacı olduğu görülüyor! Mağarada astım problemi olanlar için bir bank bulunuyor.
 
Çekim yapacak olanlar flaş ve sehpa getirmeliler. Alçak yerlerde başınızı vurmamaya, ıslak taşlarda kayıp düşmemeye dikkat!

Aktaş Şelalesi

Aktaş Şelalesi

Melenağzı dönüşü Melen Çayı paralelinde ilerleyince önce Uğurlu Köyü’ne, daha sonra da tipik evler ve mısır saklanan bagenler arasından bir Abaza köyü olan Esma Hanım Köyü’ne ulaşılıyor.
 
Köy meydanında Melen Çayı’nın bir kolu ile beslenen asırlık, gösterişli, şık bir çınar ağacı yer alıyor. Diğer evlerden farklı olarak ön taraflarında geniş bahçe bırakılmış olan Abaza köy evleri dikkat çekiyor.
 
Oldukça yüksek bir tepede yer alan Hemşin’den Melen’in denize dökülüşünü seyredip yola devam ettiğimizde Aktaş Köyü’ne varılıyor. Araçtan inip bu defa Aktaş Şelalesi’nin dökülüşünü izlemek üzere orman içine inen patikadan yürüyüş başlıyor.
 
Yol boyunca kaldirik ve kabalak bitkisiyle kaplı nem oranı yüksek orman yolunda üç küçük köprü geçilerek dere paralelinde ilerlerken, kireç taşı gözenekli yapısıyla minik bir mağara, yosun tutmuş kayalar, yüksek dallarından sarkan sarmaşıklarıyla anıt ağaçlar, su sesine karışan görünmeyen orman kuşlarının korosu, balta girmemiş Amazon Ormanları’nda olduğunuz hissi uyandırıyor.
 
Şelalenin dökülüş yerine ulaştığınız anda 40–50 m.lik kambur bir kaya üzerinden dökülen şelale suyunun, dere olup yoluna devam edişini görüyorsunuz. Düz ve yüksek duvar görünümlü, doğal kayalardan oluşan çevreniz bitkilerle kaplı gökyüzünü görmenize çok küçük bir pencere bırakıyor.
Şelalenin ışık aldığı saatlerin 11.00 -15.00 arası olduğunu anlıyor, kestane, meşe, kayın, ardıç ağaçları, eğrelti otu, karayemiş, orman gülleri eşliğinde dönüşe geçiyorsunuz.
 
Enerjinizi ekonomik kullandıysanız indiğiniz zorlu yokuştan tırmanıyor, soluğu girişte bulunan çay ocağında alıyorsunuz. Çay bahçesi olarak hizmet veren kulübede tost benzeri yiyecekler, köy kahvaltısı, Robinson hayatı yaşamak isteyenler için kamp sahası da bulunuyor.
 
Medeniyetten uzak kalacak olanlar için, pat pat aracıyla kamp sahasına çıkmak isteyenler oradaki  köylü vatandaşlardan yardım alabilirler. 450 rakımlı Derebaşı çadır yerinden önce yeşil bir orman denizi, Akçakoca sahilleri, Alaplı, Zonguldak Ereğlisi, Karadeniz görülüyor.
 
Köylüler, bölgeye gelenlere küçük bir ücret karşılığında rehberlik   yapıyor, şelalenin üzerinde ki kademelerde yer alan göllere götürüyor, sarkıt dikitlerle süslü mağarayı gösteriyorlar. Aktaş’dan ayrılıp bir başka şelale olan Sarıyayla’ya giderken yol kenarında bir su dikkat çekiyor.

Akçakoca Karaburun

Akçakoca Melenağzı

Melen Çayı’nın denize döküldüğü yere ismini veren Melenağzı’nda, su çok sığ. Özellikle çocuklarıyla tatil yapanlar tarafından tercih ediliyor. Kilometrelerce uzanan doğal plajdaki kum hem çok ince hem de çok temiz; denizden çıktıktan sonra üzerinize yapışarak sizi rahatsız etmiyor. Melenağzı’na hem karadan hem de denizden tekne ile ulaşabilirsiniz. Bu koyda bol balık çıkıyor. Deniz ve güneş, sizi yormaya başlamışsa, özellikle güneşin kuvvetli olduğu saatlerde bir şeyler atıştırıp dinlenebileceğiniz kır kahveleri ve gazinolar size hizmet etmek için bekliyor.

Akçakoca merkezine 10 km. uzaklıkta ve Melenağzı yolu üzerindeki Karaburun Köyü ve Plajı hem kumu hem de sahili ile en az Melenağzı kadar keyifli bir plaj. Bu bölgedeki ev- pansiyonların mimarisi de çok sevimli. Çok rağbet gören köy gerçekten şanslı. Hem doğal güzellik açısından çok zengin hem de tatilin keyfini çıkartmak isteyenlere yeme-içme, konaklama, dinlenme ve deniz banyosu için çok uygun ve güzel alternatifler sunabiliyorlar.

Akçakoca’nın doğusundaki Ereğli yolu üzerindeki plajlar:

Akçakoca’ya 7 km. uzaklıkta ve Ereğli yolu üzerindeki Akkaya Köyü ve  Çayağzı, Kumpınar Mevkii,  halk tarafından Köroğlu Plajı olarak adlandırılıyor. Bu plaj da oldukça sığ ve hemen ardından orman başlıyor. Pek nadir rastlanan bu doğal güzellik, yürüyüş yapmaktan ya da  balık avlamaktan hoşlananlara bu olanakları da sunuyor. Canınız güneşin altında kavrulmak yerine, serin bir derede balık avlamak istiyorsa, istikametiniz Köroğlu Plajı olabilir. Elbette bu kadar doğal ortamda insanın karnı çok acıkıyor.  Çok güzel piknik alanları mevcut, yanınızda atıştıracak bir şeyler bulundurmanızda fayda var.
Eğer kalabalıktan uzak, sakin bir gün geçirmek istiyorsanız size ormanla denizin kucaklaştığı, geniş ve doğal plajlar bölgesi Edilliağzı Plajı’nı öneririz.
Deniz, güneş, yürüyüş ve balık avlamak isteyenler için önerdiğimiz plajlardan sonra, hem denize girmek hem de eğlenmek isteyenler için bir alternatif sunalım. Değirmenağzı – MTA Plajı.  Akçakoca’nın  bu bölgesi geniş kumsalı, berrak denizi ve etrafındaki eğlence alanlarıyla ünlü. Dolayısıyla da özellikle gençlere ev sahipliği yapıyor.
 

Bu yörede turizm mevsimi kısa. Bu nedenle turistik alt yapı, 4 – 5 yıldızlı otellerin sayısının artmasına imkan vermiyor. Sezonun kısalığı yörede ev pansiyonculuğunun ve karavan turizminin gelişmesine önayak olmuş.
 

Karavanla tatil yapmaktan hoşlananlar için Akçakoca ideal bir belde. Akçakoca’da ev-pansiyonların yatak kapasitesi 1500 civarında. Kampinglerde çadır, karavan, motor karavanlarıyla gelenlere yönelik 2000 kişilik konaklama kapasitesi bulunuyor. 

Akçakoca Karaburun Köyü

Akçakoca Karaburun Köyü

Göz alabildiğine uzanan geniş, bakir kumsallı plajlar, gerisindeki kamp alanları, ekonomik fiyatlı kır lokantaları ve gölgeli piknik alanları ile dikkati çekiyor. Bir zamanlar başta Alman turistler olmak üzere karavan ve çadır turizmin en gözde tatil yerlerinden biri olan Karaburun, günümüzde daha çok yerli turistlere hizmet veriyor.
 
Köy meydanına gelince ortama çok çabuk alışıyor, her yeri bir çırpıda görebiliyorsunuz. Uzun boylu ağaçlar altında ki minik parkta dinlenme molası verirken, her iki yana uzanan kumsal denize girenleri ağırlıyor.
 
Açıklarda insana dost yunus balıkları sırt yüzgeçlerini göstererek çeşitli oyunlar yaparken ilgi odağı oluyorlar. Kıyıdan itibaren 100 m. boyunca sığ olan deniz, dalga olsa bile yüzenleri olumsuz etkilemiyor.

Geniş alanda kamp yerleri, diskotek, bar, çay bahçesi, iki içkili, bir içkisiz lokanta, gelişmiş olan ev pansiyonları ihtiyaçları karşılamaya yetiyor. Mayıs ayında başlayan mevsim kasım ayına dek tatil izni veriyor.
 
Karaburun sahilinde denize paralel devam ettiğimiz yolun sonunda Melenağzı Köyü ile karşılaşıyoruz. Büyük .Melen Çayı’nın denize kavuştuğu bu bölgede, balıkçı tekneleri canlı renkleriyle, toprak renkli çaya renk katıp süslüyorlar.
 
Dokuz Değirmen Köyü’nden başlayan rafting parkurunun bitiş noktası olan Melenağzı Mevkii’nde bulunan köprü, çayın her iki yanını ve çevreyi seyir için imkan verirken, piknik yapmaya elverişli alanlar, pansiyon ve bahçeler göz okşuyor. Yöre halkı fındıkçılıkla uğraşıyor ve balıkçılıkla geçinenlerin uygun yerlere bıraktıkları ağlara az da olsa kefal balıkları takılıyor

Akçakoca Balık Restoranları

Akçakoca Balık Restoranları

Akçakoca Sahilindeki Balık Restoranları; Akçakoca’nın en güzel manzarasına sahipler. Servisleri hızlı, ve personel konuklar ile ilgili.
Gün batımının doyumsuz güzelliğinin seyredildiği, keyifli bir yemek yeme imkânı sunuyorlar. Hoş bir çakıl şıkırtısı dalga seslerine karışıp, anı olarak hafızanızda iz bırakıyor.
Seyrine doyum olmayan güneşin dalgakıranın üzerinde seyredenler, geri yürüyüşe geçiyorlar.
Klasik mezeler sofranıza tepsi içinde geliyor, beğendiklerinizi seçiyorsunuz.
Beyaz peynir, domates, kavun, karpuz, şakşuka, Rus salatası, haydari, acılı ezme, mücver, vs. Ara sıcak, soslu midye tava leziz ve mevsim salatası iştah kabartıcı. Levrek, çipura gibi çiftlik balıkları ya da lüfer, çinakop, barbunya, istavrit, hamsi gibi yöresel balıklar…
Unutmadan, bir de masaya gelen mısır ekmeği var, kurabiye görünümlü, katıksız yenecek kadar lezzetli.
Yemek bitiminden sonra sıra bu defa Melengüce tatlısında. Yöresel özellik taşıyan, Türklere ait, yufkadan yapılmış bu tatlının içinde kaymak, ceviz içi, süt, buğday unu bulunuyor.
Malzeme bir güzel yoğrulup, yağın içinde kavruluyor, üzerine şerbet dökülüyor. Etrafına mevsim meyveleri diziliyor, dahası bir kadeh içinde dondurma ile takviyeli biçimde servis ediliyor.
Nane likörü ve kahve ile yemeğinizi bitirdikten sonra Akçakoca sahilinde yenen bu akşam yemeği sonrasında bir aşağı, bir yukarı uyku öncesi hazım yürüyüşüne çıkabilirsiniz!

Düzce Akçakoca Resim

 Düzce Akçakoca Tarihi

Bölgede yapılan kazılar sonucu bulunan antik eserler İ.Ö. 1200 yıllarında Trakya yolu ile Anadolu’ya geçen Trak kabilelerine ait olduğu tahmin ediliyor.
 
Romalılar ve Bizanslılar döneminde Diapolis adını taşıyan Akçakoca 13. yy.da, 4. Haçlı Seferleri sırasında Cenevizlilerin eline geçmiş. Osmanlıların Anadolu’ya gelmeleri ile başlayan dönemde, Türklerin akınlarına dayanamayan Cenevizli ve Bizanslılar yöreyi terk etmek zorunda kalmışlar.
 
Akçakoca’nın zapt edilmesi 1323 yılında Orhangazi’nin komutanlarından Akçakoca Bey tarafından gerçekleştirilmiş.
 
1692’ye kadar Bolu Sancak Beyliği’ne bağlı bir voyvodalık halinde idare edilen Akçakoca, 23 Haziran 1934 tarihinde ilçe olmuş.