Samandere Şelalesi

Samandere Şelalesi

Düzce Belediyesi’ne bitişik itfaiyenin sağından ilerleyip, mezarlığı geçerek devam edildiğinde, 23 km. sonra, zengin bitki örtüsü içinde yer alan şelaleler topluluğuna ulaşıyorsunuz. Bu şelalelerden sadece Samandere Şelalesi gezilebiliyor. Adeta yeşil denizinin içinden ilerleyen yol asfalt, son 9 km.si toprak orman yolu.
Samandere Şelalesi, Düzce’nin en bilindik ve gözde mesire yerlerinden biri.
Samandere Şelalesi, Orman Bakanlığı’nca “Tabiat Anıtı” ilan edilmiş. Şelaleler, Cadı Kazanı ile anıt ağaçların bulunduğu vadinin alt kademesi henüz düzenlenmemiş, yürüyüş platformu olmadığı için bu bölüme girmemenizi öneriyoruz. Sarp kayalar ürpertici. Sadece profesyonel dağcıların girebileceği bir arazi burası.
Samandere Şelalesi’nin korkuluklu terası seyir için çok uygun.  Yeşillikler arasındaki bu muhteşem manzara insana gerçekten heyecan ve coşku veriyor. Kendinize güveniyorsanız şelale boyunca aşağı  doğru merdivenle vadinin kalbine  inip, şelalenin tam karşısına geçebiliyorsunuz.
Yöreyi gezmeye gelenler daha sonra burada piknik de yapabilirler, ancak hazırlıklı gelmeliler. Küçük bir ücret ödeyerek girilen piknik alanında, tuvalet de var.  Eğer piknik için  hazırlıklı değilseniz, 100 m. ilerideki kır lokantalarında, köylülerinin ürettiği doğal köy ürünleri ile havuzlarda bekletilen canlı balıklardan yemek istediğiniz balığı seçebilir ve mükellef bir öğle yemeği yiyebilirsiniz.
Özellikle nisan ve kasım ayları arasında Samandere’den olta ile yakalanmış dere alabalığı da yeme şansınız var.
Şelale alanı 08.20 – 19.00 arası açık. Girişteki bekçi kulübesinin karşısına araçlarınızı da park edebilirsiniz. Burada çadır kurmak isteyenlerin Düzce Orman işletmesi Parklar Mühendisliği’ne başvurmasını öneririz.
Kötü çevre koşulları ve hava  kirliliğinin bedenimizde ve ruhumuzda yarattığı yıpranmayı durdurmak için Samandere Şelalesi çevresinde geçirilen bir gün sizin kendinizi daha canlı hissetmenize neden olacak.

Düzce Sakarca Yaylası

Düzce Sakarca Yaylası

Bir kısmı Bolu bir kısmı Düzce’ye ait yaylada rakım 1000 m. Doğusunda çam, batısı kayın ormanı bulunan yayla  aralıksız kekik kaplı. Hayvanlar doğal olarak bu ortamda otluyor, kekikler hayvanların etine sinip tadını etkiliyor. Yayla temmuz ayında kekik ve yayla çiçeği kokusundan geçilmiyor. Kekiği her yerde kullanıyorlar, yapraklarından çay demliyor, fasulye ezmesine karıştırıp adına Agut deyip, yiyorlar. Yayla daha önceleri Bolu’ya bağlıymış. Abdurrahmanoğlu İsmail Çuburoğlu 1932’de yaylaya ilk yerleşen kişi olmuş. Yayla köylüleri, yaylaya gelenlerin peynir, süt, yoğurt, köy ekmeği ile piknik yapabileceklerini dile getiriyorlar. Tavuk, civciv yetiştiremiyoruz, sansar hepsini boğuyor diye yakınıyorlar. Yanıklık Mevkii’nde geyiklerin görüldüğünü, tepedeki tuzlakta (yabani hayvanların tuz ihtiyacını karşılamak için yaladıkları kayalıklara köylüler tuzlak adını vermiş.) tavşanların çıkıp oynadığını, doğanın bekçisi olduğunu, avlanmanın yasak olduğunu vurguluyor. Sakarca Yaylası’ndan ayrılıp Karadikmen Yangın Gözetleme Kulesi’ne geliyoruz. Düzce’ye hâkim bir tepede yer alan kule çevresinde küçük bir havuz ile çeşme ve odun masalar var. Bu yüksekliğe bile piknik için gelen ailelerin olduğu vurgulanıyor.

Kaynaşlı Kütüklü Yaylası

 Kaynaşlı Kütüklü Yaylası

Göletin arkasından geçip orman içine giren yol Kütüklü Yaylası`na uzanıyor. Bu bölümler biraz daha bozuk olsa da geçilmez değil.

Ağaç gövdelerinde sincapların biraz küçüğü olan çökelezler görülüyor. Yolun sol tarafı Bolu, sağ tarafı Düzce iline ait.
Yayla evlerinin bazılarını doktorlar kullanıyor, hafta sonu tatillerinde şifalı bitki topluyor, piknik yapıyorlar. Bazılarında, astım, damar sertliği, şeker hastaları yaşayıp, şifa buluyorlar.

Bunlar arasında Almanya`dan gelip rahat bir kış geçirmek için yaz mevsiminde 3 ay kalanların sayısı da az değil. Uzun boylu ağaçlar gökyüzüne dek uzanıyor. Sakarca Yaylası`na doğru yol alırken, içtikçe acıktıran, hazım yaptıran pınar suları sizleri bekliyor.

Kaynaşlı Topuk Yaylası Göleti

Kaynaşlı Topuk Yaylası Göleti

Topuk Yayla Göleti, Bıçkıyanı Köyü sınırları içinde HİS amaçlı yapılmış. (Hayvan İçme Suyu). Gölet dağdan çıkan kaynak suları ile besleniyor, fazlası gider çıkışından bırakılıyor. İçinde aynalı sazan ve Kadıncık denilen Hollanda sarısı, biraz kılçıklı balıklar yaşıyor; tava ve ızgarasının lezzetli, derisinin kalın olduğu anlatılıyor. Göletin yakınında bulunan köyün sakinleri Giresun kökenli olup 150–200 senelik bir maziye sahip. Hayvancılık ve ormancılıkla ilgileniyorlar. 1997 yılında yayladan çıkan suyu Köy Hizmetleri plan proje dâhilinde önüne set çekip doldurarak yapay bir göl oluşmasına imkân vermiş. Göl çevresine iki küme halinde fiberglas malzemeden üretilen 23 adet Eskimo kulübelerine benzer İspanyol yapımı bungalovları yerleştirmişler. (Kaynaşlı’ya depremde yardım amaçlı gönderilip kullanıldıktan sonra). Bu bungalovlar piknik için gelenlere ücretsiz veriliyor. 8 tanesinin içi tahta döşeli diğerleri toprak zeminle temas halinde, başka malzeme yok. Göl kenarında bir mescit, bir çay evi bulunuyor, önceden haber verenlere yemek de yapılıyor. Piknik masaları, içilebilir pınar suyu çeşmeleri, 4 adet de seyyar tuvalet var. Köy muhtarlığınca temin edilen kayıklarla, yazın gölde gezinti de yapabilirsiniz.. Yeter ki motorcular, safariciler, aileler gelsinler şu güzelliği yaşasınlar, zaten bir daha ayrılamazlar diyorlar. Üstüne basa basa herkese yardımcı olacağını vaat ediyor yöre köylüleri. Gölde iki ay süre içinde sportif amaçlı, olta balıkçılığı yapılıyor. 2001 yılında göletin suyu çekilmiş, dolgu çalışması yenilenmiş ve tekrar su biriktirilmiş. Gölün derinliği 1 ila 12 m. arası değişiyor. Denizden yüksekliği 1300 m. olan göl çevresinde iklim, gezilere 15 Nisan’dan kasım sonuna dek izin veriyor. Yol köy hizmetleri tarafından sürekli açık tutuluyor.

Kaynaşlı Topuk Yaylası

Kaynaşlı Topuk Yaylası

Sırtını Bolu Dağı’na dayamış Kaynaşlı’dan hareketle, bir başka zirveye çıkmak üzere Topuk Yaylası’na, yaylada bir mücevher gibi duran Topuk Göleti’ne, dağ sularının buluşma noktası Samandere Şelalesi’ne ve Kuru Göl’e dek uzanan bir tur sizi bekliyor. Gezimiz boyunca sürprizler, yabanıl doğanın lütufları, Bolu’nun Abant’ını, Gölcük’ünü Yedigöller’ini unutturacak el değmemiş güzellikler sizi bekliyor!

Düzce’den ayrılıp Bolu Dağı rampasına tırmanmaya başlayıp, Kaynaşlı’dan Bakacak Mevkii’ne geliniyor. Yolun sağ tarafında İsmail’in Et Lokantası var. Bu lokantanın köşesinden içeri giren kenarları fındık ağaçları ile çevrili asfalt yolu kullanarak virajları çıkmaya başladıkça, Bakacak sırtlarından görülen manzara oldukça etkileyici biçimde gözler önüne seriliyor. Seyir Tepesi sonrası yol ikiye ayrılıyor. Sola, Dipsiz Göl Köyü’ne ayrılan yol takip ediliyor. Ormancılık, hayvancılık, arıcılık ve Bolu Dağı tesislerinde çalışanların konakladığı köy çam balı, kestane balı ile de anılıyor. Köy içinden geçip önce sola sonra Topuk Yaylası’na doğru sağa dönülüyor. Yolun iki yanı kayın ağaçları ile kaplı gözleriniz yeşile doyuyor. Orman denizinde Bolu Dağı’nın batı eteklerinde ilerlerken, Bıçkıyanı Köyü tepelerden görünüyor. Birkaç ahşap köy evi göz okşuyor. Toprak yol yöresel bitki örtüsü kendini hissettirmeye başlıyor.

Nisan, mayıs aylarında ormanda yetişen, bir tür gövde ve kök bitkisi olan kaldiriki toplayanlar bahçelerinde odun ateşinde koca tencerelerde haşlayarak pişiriyorlar. Turşusu kuruluyor, soğanla kavruluyor, yumurtalısı yapılıyor ya da sade yeniyor. Mevsiminde çiğ olarak Düzce’de pazarda da satılıyor, lezzeti seviliyor, iştah açıyor. Mor renkli orman gülleri, çam ormanı içinde gözünüzü okşarken havanın temizliği, kokusu fark ediliyor. Nefes aldığınızı bile unutuyorsunuz.

Bu yörelerde 4–5 saatlik uyku kâfi gelir, kendiliğinden uyanırsınız diyorlar. Yaz ve bahar aylarında kullanılabilir hafif tozlu yol, araçla ve motosikletle gezi imkânı veriyor. Yörenin yerlileri kışın 2 m. kar olur diye uyarıyorlar. Yüksek tepede gece soğuk olduğu için sinek olmaz diye sözlerine artı bir avantaj ekliyorlar.

Düzce Kaynaşlı Tarihi

Düzce Kaynaşlı Tarihi

Not: Kaynaşlı Tarihi Hakkında Şuan elimizde bilgiler mevcut değildir. Kısaca tanımı aşağıdaki gibidir..

Aralık 1999 tarihinde Düzce’ye bağlanan Kaynaşlı’nın ekonomisi büyük ölçüde sanayiye dayalı. Yıllık ortalama 50.000 tonu bulan fındık üretimi ilçe ekonomine önemli katkıda bulunuyor.

Kaynaşlı, Düzce Ovasının doğu uzantısı olan bir vadi üzerine kurulmuştur. Belediyenin sınırları, doğudan Darıyer Bakacak Köyü ve Darıyeri Hasanbey Köyü, kuzeydan Darıyeri Yörükler ve Sarıçökek Köyü’dür.

Batıdan Üçköprü Boğazı ve Süleymanbey Köyü, Güneyden Tavak ve Muratbey Köyleri ile çevrilmiştir. Ayrıca kuzey ve güneyden Bolu Dağlarının paralel uzantısı olan tepelerle kuşatılmıştır. Bu tepelerin en önemlileri kuzeyde, batıdan doğuya doğru Dramlı Tepe, Eskiköy Tepesi, Sarıçökek Tepesi, Güllüklü Tepe, Yaylagöl Tepe ve Eşekdağı Tepesi ile, Güneyde, batıdan doğuya doğru Kestanelik Tepe, Meşelik Tepe, Kestanelibayır Sırtı, Kavşanbayırı sırtı, Bahçesaya Tepesi, Akmeşe tepe, Türbe Tepe ve İsmail Tepe ile çevrilmiştir.

Kaynaşlı Merkezini doğu, kuzey ve güneyden kuşatan bu tepeler Karadeniz bitki örtüsü özelliğini taşıyan ormanlarla kaplıdır. Orman örtüsündeki ağaç çeşitleri kayın, meşe, kestane ve çam olarak yoğunlaşmış olup ormanın altı halk dilinde ağu denilen orman gülü ile kaplıdır. Her mevsim doğal güzelliklerini koruyan bu ormanlar günümüzde yazları her köşesi bir piknik alanıdır. Ayrıca bu ormanlarda yaz ve bahar mevsimlerinde yöre halkının tanıyıp zevkle yediği çeşitli türlerde mantarlar yetişmektedir.

Ormanlarımızın iç kesimlerine doğru her yaz dönemi köylerimizin yaylacılık yaptığı güzel yaylalarımız mevcuttur. Her yaz yapılan yayla şenliklerinde halkımız çeşitli eğlence ve kültür etkinliklerinde bulunmaktadır.

Ancak belirttiğimiz ormanlarla kaplı tepelerin etekleri son 40-50 yılda açma yapılarak orman niteliğini kaybetmiş olup fundalık hale gelmiştir. Bu nedenle ilçemiz 1995 yılında aşırı yağmurlar sonucunda tarihinde ilk defa iki sel afetine maruz kalmıştır.

Aynı yıl ilçemiz İlköğretim Okulu salonunda yapılan sel panelinde önlem olarak fundalık alanların doğal orman alanı olarak ıslah edilmesi yetkililer tarafından belirtilmiş ancak hiçbir çalışma başlatılmamıştır.