Son 150 yıldır Düzce, yöreye göç edip buraya yerleşen Çerkez, Abhaz, Laz, Muhacir, Arnavut, Tatar, Boşnak, Gürcü, Kürt ve Kıptilere ev sahipliği yapıyor.
Bu kadar farklı kültürlerin bir arada olduğu bu bölge gelenek, görenek, dil, töre, mutfak, giyim ve müziği ile çok nadir karşılaşabileceğimiz bir kültür zenginliğine sahip.
Doğu Karadenizliler, 1877’de başlayan göçle birlikte Akçakoca’ya yerleşmişler.
Bu göçle birlikte, o tarihlere kadar sadece tahıl üretimi yapılan bölgede mısır ve fındık da üretilmeye başlanmış.
1935’den sonra ise giderek artan fındık üretimi, yöre halkının yaşam standardının yükselmesinde önemli etken olmuş. Gelir düzeyinin yükselmesi ile birlikte en köklü değişiklik ise ekonomik alanda gözleniyor. Zamanla kent yaşamına ilgi artmış ve özellikle de Akçakoca’da, önce pansiyonculuk, ardından otellerin açılması ile birlikte turizm önemli bir gelir kaynağı olarak benimsenmiş.
Akçakoca’nın nüfusunun yarısından fazlasını Doğu Karadeniz göçmenleri oluşturuyor.
1877`de başlayan göç, yakın zamanlara kadar devam etmiş. Doğu Karadeniz’den göçenler gelenek, görenek, dil ve törelerini yerleştikleri yerlerde de korumuş ve sürdürmüşler.
Gelenekleri ve töreleri bakımından bağımsız birer bütün oluşturan Çerkez ve Abhazlar, topluluk içi evliliklerle geleneksel yapılarını sürdürüyorlar.